|
جاده های پر فراز و نشیب انتظار ما را به هم نخواهند رساند از بیراهه ها بیا برای دیدن آن که مدتهاست در انتظار توست .... امشب جای تو در دشت پر شقایق خاطرات چقدر خالیست! سخت مرا در آغوش گرفته ای عشق نهان زندگیم مرجان
چگونه ویرانه های قلب کوچک شکسته ام روزی عمارت های بزرگ را می آفریند؟ مرجان
شگفتا!!! تبسمم غمگین تر از نگاه تو خسته ایم خسته از خستگی ها خسته از تکرار مداوم دردها کجاست ردپای گرگ ها همان هایی که نخواستند با هم بودنمان را مرجان برای همه ی آنهایی که بی تقصیرند Everything we love, no doubt, will pass away پی نوشت:.........
اگه دوست داشتید به اینجا برید و در قسمت بانوان برتر وبلاگ نویس به من رای بدید سپاسگزارم
چه باید کرد برای تقدیر از این تقدیر شوم برای تقدیر از سالهای بی کسی برای سپاس از این غمهای ناتمام هیچ تنها لبخندی از پس اشکهای بی امان آوایی از سکوت در دست باد دیگر برای شکستن این سکوت مرگبار مجالی نیست مسافر کاش تنها در دلت تصویری زیبا از دلدادگی مان ترسیم شود مرجان Love is a force. . . . It is not a result; it is a cause. It is not a product
خیره به آینه اما مست چشمان تو! دیگر منی من نیز به فراموشی سپرده شده است مرجان There is no surprise more پ.ن1:باید بگم با تمام وجودم احساس میکنم این دنیای مجازی شما دوستان و وبلاگ خاطره برانگیزم حالا دیگه نیمی از وجودم را در برگرفته پ.ن2:دیشب سرکی به دلنوشته های شخصی کشیدم که هیچوقت فکر نمیکردم روزی چنین احساساتش فوران کنه.دعا میکنم هر جا که هست همیشه خوشحال باشه و عاشق
مسافر قاصدک ها خبر آورده اند که به میهمانی اقاقیها رفته ای .... به راستی کجای این قصه ی عشق من از قلم افتادم؟ تفدیر من خاکستری اما درخشان ونمایان در سپیدی ها مرجان I love you پ.ن:شرمنده ی مهربونی تمام شما دوستان گلم پ.ن 2:راستش خیلی درگیر درس و دانشگاه هستم اما این دلیل نمیشه که دنیای مجازی را فراموش کنم.آخر هر هفته سعی میکنم از خجالت شما عزیزانم دربیام
در هجوم لحظه های ناب عاشقی تنها نام تو تداعی کننده ی یادها و خاطره هاست مرجان You will always have a special place in my heart You are in my heart and soal The inspiration of my dreams
در امتداد غربت پرتویی از امید خواهی یافت به راستی همیشه هست راهی برای گریز از دنیای بی رنگ مرجان تقدیم به رمیسای عزیز مدیر وبلاگ ماورای امید رمیسای عزیزم دوستت دارم پ.ن:دوستان عزیزم معذرت به خاطر حضور کمرنگم...در اولین فرصت جبران خواهم کرد
در شگفتم که چگونه قلب عاریه ی تو نیمی از وجودم را در برگرفت!! مرجان I love you پ ن:با شروع ترم جدید دانشگاه حضورم در دنیای مجازی اینترنت کمرنگ خواهد شد اما بی رنگ هرگز... پ ن ۲:دوستان اگر شخصی با نام من براتون کامنت نامربوط گذاشت در جریان باشید که کار من نیست
|
About![]()
کنون به انتظار نشسته ام آمدنت را Archivesآبان 1388مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 Links
خاطرات آرش و هلیا
|